Groma’s botten ……. 35.000 jaar geleden

Aan het eind van de laatste ijstijd warmt de aarde op. De enorme steppe verandert geleidelijk in een gebied met bomen, struiken en allerlei planten.

Langzaam trekt een mammoetfamilie, onder aanvoering van moeder en oma
(en misschien wel overgrootmoeder) Groma, door het veranderende
landschap van West-Drenthe.
De mammoeten komen uit Zuid-Frankrijk en zijn al jaren onderweg, op weg naar Siberië, waar nog voldoende mossen en grassen voorradig zijn.
 
De tocht duurt lang; de meeste tijd gebruiken ze om te eten, wel 180 kg plantaardig voedsel per dag hebben de volwassen dieren nodig.
Groma is ernstig verzwakt. Haar plooikiezen zijn afgesleten en werken niet meer goed genoeg. Eén van de mannetjes heeft nu de leiding. Het tempo daalt nog verder. De kudde wil Groma niet laten verkommeren.
Onophoudelijk zakt ze door haar poten. De oudere mannetjes helpen haar steeds weer met hun grote slagtanden bij het opstaan. Maar het einde is nabij.

Op een morgen komt Groma niet meer overeind. De familie neemt onder luid geweeklaag afscheid van haar. Ze blijft alleen achter.

Hieronder de kiezen van Groma.